De weg naar het einde van het Turtmann dal is smal en spannend. Veel van de stukken zijn maar 1 auto breed, en nee, het is geen eenrichtingsweg. We zijn vroeg en komen bijna geen auto tegen. Maar dat maakt de weg niet minder spannend. We rijden de weg zolang door dat we een bord tegen komen dat we echt niet verder mogen. Hier kunnen we de auto parkeren, maar als je te laat bent is er geen plek meer. Er is niet echt een parkeerplaats, maar de auto kan langs de weg, tegen de berg op, of ergens waar plek is geparkeerd worden.
Via een vrij breed wandelpad lopen we als eerste richting het stuwmeer. De weg loopt geleidelijk om hoog. De geiten hebben een stukje van de weg gebombardeerd tot wc en geloof me.. het stinkt. Maar het is maar een klein stukje dus dat overleven we ook wel. Bij het stuwmeer houden we even pauze. We lunchen en kijken waar de hut is. De Turtmannhütte is al te zien, maar ligt toch een stuk hoger dan waar we nu staan. Dat betekent dat het laatste deel van de wandeling weer steil omhoog loopt. We lopen rechtsom het stuwmeer. Met een mooi uitzicht over de gletsjer verlaten we het vlakke stuk en gaan steil omhoog.
Vanuit hier is het nog een uur lopen naar de hut. Weliswaar een uur omhoog... Via de weg, waar kennelijk ook auto's overheen kunnen, lopen we langzaam omhoog. We komen bij een bruggetje wat naar een splitsing leid. Hier gaan we rechtsaf naar de Turtmannhütte. De weg loopt gemeen steil omhoog. Een pad vol met rosten en hier en daar een paar losse stenen, maar we komen in de richting van de hut. Bij de hut aangekomen hebben we een geweldig uitzicht en rusten lekker uit. We eten een lekker bord spaghetti en kopen natuurlijk een speldje van de Turtmannhütte.
Het begint nu toch wel erg dicht te trekken en Marko wil nu echt naar beneden. Anders kunnen we nog wel eens regen tegenkomen. Weer technisch gezien is het verstandig dezelfde weg terug te lopen. Anders waren we aan de andere kant van het dal over een heel smal weggetje terug gelopen, maar we besluiten dit maar niet te doen. Op de terugweg nemen we foto's van de vele bloemen en planten die daar zijn. Bij het stuwmeer gaan we nu langs de andere kant naar het wandelpad naar beneden. Er komt behoorlijk wat water van de berg, dus af en toe een stukje door het water is noodzakelijk. De eerste regendruppels komen naar beneden als wel langs het stuwmeer lopen. Hopelijk blijft de echte regen nog even uit. Na het stuwmeer begint het aan de andere kant van het dal te omweren. Gelukkig nog steeds niet meer dan een paar druppels die naar beneden komen. Ongeveer 10 minuten voordat we beneden zijn begint het wel erg hard te regenen. En er is geen rots waar we even onder kunnen schuilen, dus lopen we door. Als we bij de auto zijn, zijn we blij dat we dit pad hebben gelopen in plaats van het andere pad.
We rijden het spannende weggetje het dal uit. We rijden sneller dan de regen, dus binnen een paar minuten is het droog en zonnig! We rijden terug naar Unterbäch. Een leuke wandeling die niet al te zwaar is.